Jury Quest Europe 2008:

EWA SZYKULSKA

Wybitna polska aktorka filmowa i teatralna.

W 1971 roku ukończyła Państwową Wyższą Szkołę Teatralną w Warszawie. Zadebiutowała w 1966 roku. Kilkanaście sezonów spędziła w Teatrze Syrena. W 1989 roku współtworzyła z kolegami prywatny teatr objazdowy "Maska". Zagrała w spektaklach "Pani Dally ma kochanka" i "Dziś jest czwarty lipca" w reżyserii Barbary Borys-Damięckiej. Sześć lat później występowała gościnnie we wrocławskim Teatrze Współczesnym w "Antygonie w Nowym Jorku" w reżyserii Zbigniewa Lesienia.

Grała też w "Prostytutkach" i "Szatańskich podnietach" w reżyserii Żeni Priwieziencewa.

Występowała także w teatrach: Na Woli w Warszawie (1982), Rozmaitości w Warszawie (1987), Starej Prochowni w Warszawie (1991), Scenie Na Piętrze w Poznaniu (1995, 1999), Ochoty w Warszawie (2002), Teatrze Wytwórnia (gdzie obecnie podziwiać można Jej monodram „Zamarznięta” oraz w Teatrze Polonia Krystyny Jandy.

Zagrała w blisko 100 filmach kinowych i telewizyjnych.

Wielokrotnie występowała w zagranicznych produkcjach, mi.in: radzieckich, bułgarskich, fińskich, niemieckich, węgierskich. Największy rozgłos przyniosły jej dwa filmy radzieckie: "Gwiazda zwodniczego szczęścia" Władymira Motyla i "Wyznanie miłości" Ilji Awerbacha, a także polskie komedie m.in.: Hydrozagadka A.Kondratiuka (1970), Dziewczyny do wzięcia” J. Kondratiuka (1972), Seksmisja J.Machulskiego.

Ważniejsze filmy: Zjazd rodzinny I. Gaála (1968, Węgry), Człowiek z M-3 L. Jeannota (1969), Potop Jerzego Hoffmana (1974), Vabank (1980) i Vabank II Riposta (1984) Juliusza Machulskiego, Kamienne tablice (1983) Ewy i Czesława Petelskich, Seksmisja (1984) Juliusza Machulskiego. Dwadzieścia sześć dni z życia Dostojewskiego A.G. Zarchiego (1980, ZSRR), Nadzór W. Saniewskiego (1985), Epizod Berlin West M. Waśkowskiego (1986). Kroniki domowe (1997) Leszka Wosiewicza. Krzyżacy (2002) Dariusza Goczała.

Wystąpiła w wielu polskich serialach min: w Janosiku (1973/74), Rodzinie Połanieckich (1978), w serii 07 zgłoś się (1978), w Karierze Nikodema Dyzmy (1979) w serialu Jan Serce (1981), a także w Balladzie o Januszku (1987) i w 13 Posterunku (1999/2000).

Obecnie kojarzona z popularnym serialem Lokatorzy, w którym wciela się w postać Heleny Bogackiej.

W 1985 roku otrzymała nagrodę Ministra Kultury i Sztuki II stopnia za wybitne kreacje filmowe i teatralne) oraz SREBRNY KRZYŻ ZASŁUGI.

W roku 2004 „Kryształowy Granat" dla najlepszej aktorki komediowej (na VIII Festiwalu Filmów Komediowych w Lubomierzu)

DERRICK OGRODNY

Derrick Ogrodny przyjechal do Polski ze Stanów Zjednoczonych. Celem podróży był Atomic TV - pierwszy polski kanał muzyczny. Choć ta przygoda miała trwać zaledwie pól roku, Derrick od 12 lat pracuje w Polsce dla największych światowych marek telewizyjnych i odnosi sukcesy zawodowe. W 2000 roku brał udział w pracach związanych z uruchomieniem MTV Polska i został pierwszym Dyrektorem Kreatywnym tej stacji. Piec lat później dołączył do zespołu Discovery Channel Polska, gdzie także sprawował funkcje Dyrektora Kreatywnego. Ponadto był również producentem, reżyserem i autorem scenariuszy do wielu programów telewizyjnych, klipów muzycznych, oraz spotów dotyczących kampanii społecznych.

Dziś jest szefem kanału komediowego TV Comedy Central, który rozpoczął nadawanie w październiku 2006 roku. Wolny czas spędza na wyszukiwaniu inspirującej muzyki i filmów, które prowokują do myślenia. Ma zboczenie na punkcie horrorów i komedii.

TOMASZ RACZEK

krytyk filmowy i publicysta, wydawca (Instytut Wydawniczy Latarnik im. Zygmunta Kałużyńskiego), autor programów telewizyjnych (TVP 2, Kino Polska) i radiowych (Polskie Radio, TOK FM, RMF FM, Radio Klasyka).

Laureat "Wiktora" oraz nagród za osiągnięcia w dziedzinie krytyki artystycznej. Ukończył wydział wiedzy o teatrze w warszawskiej Akademii Teatralnej (1981) pisząc pracę magisterską na temat mówienia w telewizji. Publikował na łamach "Polityki", "Rzeczpospolitej", "Przeglądu Tygodniowego", "Teatru", "Kina", "Cinemy", "The European", "Wprost", "Kina Domowego".

W 1991 r. redagował ukazujące się w Sopocie czasopismo pt.: Pawie Oko: satellite TV Europe. W 1992 roku stworzył od podstaw polską edycję "Playboya" i został jego pierwszym redaktorem naczelnym; w 1999 r. stworzył nową formułę miesięcznika "Voyage" (jako jego redaktor naczelny) a w 2001 r. wprowadził na polski rynek prasowy tygodnik "Gala" (jako dyrektor programowy Wydawnictwa Gruner+Jahr Polska). Był recenzentem teatralnym i filmowym, kierownikiem literackim kilku teatrów oraz Zespołu Filmowego "Oko", wicedyrektorem Programu II TVP, wykładowcą w Wyższej Szkole Dziennikarskiej a także zawodowym oficerem rozrywkowym na TS/S "Stefan Batory".

W 2002 r. założył własne wydawnictwo specjalizujące się w wydawaniu książek o mediach i pisanych przez ludzi mediów - Instytut Wydawniczy Latarnik (noszący od 2005 r. imię Zygmunta Kałużyńskiego).

MARIUSZ GRAJKOWSKI

Operator, od 1988roku związany z poznańskim ośrodkiem Telewizji Polskiej. Fotograf i specjalista "nowych mediów",. Absolwent Politechniki Poznańskiej i Studium Fotografii Uniwersytetu Warszawskiego. Pracował jako operator przy kilkudziesięciu realizacjach filmowych, teatralnych i telewizyjnych. Wykładowca podstaw sztuki operatorskiej w Lubuskiej Szkole Telewizji i Filmu.