AKADEMIA

OFFskary to posiadające 3-letnią tradycję nagrody podsumowujące roczny dorobek polskiego kina niezależnego. Są najbardziej prestiżową nagrodą filmową przeznaczoną dla polskich filmowców tworzących w nurcie kina niezależnego, nagrodą która promuje dokonania młodych twórców filmowych i pomaga im zaistnieć w zawodzie.

Nominacje do OFFskarów przyznawane są przez sześć niezależnych od siebie składów jurorskich największych festiwali kina niezależnego w Polsce.

OFFowa Akademia Filmowa
OFFskary przyznawane są przez OFFOWĄ AKADEMIĘ FILMOWĄ - gremium fachowców (filmowców, dziennikarzy i producentów), którzy wyłaniają zwycięzców na podstawie nominacji przyznawanych przez niezależne składy jurorskie czołowych polskich festiwali kina niezależnego, w tym MFKA QUEST EUROPE.

W poprzednich edycjach Nagrody w składzie OFFowej Akademii Filmowej zasiadali m.in.:
Joanna Szczepkowska - aktorka
Rafal Buks - producent filmowy
Mateusz Damięcki - aktor
Michał Kwieciński - reżyser filmowy, producent
Jan Machulski - aktor, reżyser
Maciej Migas - reżyser
Mateusz Rogala - montażysta telewizyjny
Andrzej Sołtysik - rzecznik stacji TVN, autor programu "Multikino"
Andrzej Wolf - operator

Zmęczeni wszechobecnym komercyjnym chłamem, gwiazdeczkami tasiemcowych szmir i miernych superprodukcji, powierzchownością i jednowymiarowością w serwowanej nam zewsząd zbieraninie kiczu, postanowiliśmy przy okazji festiwalu serdecznie podziękować i ukłonić się tym, którzy od lat dbają o poziom polskiej sztuki, przyprawiają nas stale o uwielbiane ciarki na skórze i kościach, którzy pozwalają doświadczać sztuki w jej najpiękniejszej, największej, najczystszej i najprawdziwszej formie.

Co roku pragniemy przekazywać WIELKIE UKŁONY najwspanialszym polskim artystom.

W 1971 roku ukończyła Państwową Wyższą Szkołę Teatralną w Warszawie. Zadebiutowała w 1966 roku. Kilkanaście sezonów spędziła w Teatrze Syrena. W 1989 roku współtworzyła z kolegami prywatny teatr objazdowy "Maska". Zagrała w spektaklach "Pani Dally ma kochanka" i "Dziś jest czwarty lipca" w reżyserii Barbary Borys-Damięckiej. Sześć lat później występowała gościnnie we wrocławskim Teatrze Współczesnym w "Antygonie w Nowym Jorku" w reżyserii Zbigniewa Lesienia.

Grała też w "Prostytutkach" i "Szatańskich podnietach" w reżyserii Żeni Priwieziencewa.

Występowała także w teatrach: Na Woli w Warszawie (1982), Rozmaitości w Warszawie (1987), Starej Prochowni w Warszawie (1991), Scenie Na Piętrze w Poznaniu (1995, 1999), Ochoty w Warszawie (2002), Teatrze Wytwórnia (gdzie obecnie podziwiać można Jej monodram „Zamarznięta” oraz w Teatrze Polonia Krystyny Jandy.

Wielokrotnie występowała w zagranicznych produkcjach, mi.in: radzieckich, bułgarskich, fińskich, niemieckich, węgierskich. Największy rozgłos przyniosły jej dwa filmy radzieckie: "Gwiazda zwodniczego szczęścia" Władymira Motyla i "Wyznanie miłości" Ilji Awerbacha, a także polskie komedie m.in.: Hydrozagadka A.Kondratiuka (1970), Dziewczyny do wzięcia” J. Kondratiuka (1972), Seksmisja J.Machulskiego.

Obecnie kojarzona z popularnym serialem Lokatorzy, w którym wciela się w postać Heleny Bogackiej.

W 1985 roku otrzymała nagrodę Ministra Kultury i Sztuki II stopnia za wybitne kreacje filmowe i teatralne) oraz SREBRNY KRZYŻ ZASŁUGI.

W roku 2004 „Kryształowy Granat" dla najlepszej aktorki komediowej (na VIII Festiwalu Filmów Komediowych w Lubomierzu)

Wielka aktorka teatralna i filmowa. W teatrze zadebiutowała w 1969 roku, w kinie w 1971 roku. Od zawsze związana z Krakowem. Jej najważniejsze role to: "Janosik", "Nie ma mocnych", "Kochaj albo rzuć", "Trędowata", "Pasja", "Do krwi ostatniej", "Wesela nie będzie", "Znachor", "Dolina Issy", "Tylko strach", "Dama Kameliowa", "Panna z mokrą głową", "Śmierć jak kromka chleba", "Pestka".

Jej postacie - teatralne, telewizyjne i filmowe - to kobiety kochające i kochane, pełne ciepła i skłonne do poświęceń, potrafiące sprostać każdemu wyzwaniu w imię miłości. "Aura emocjonalna, jaka ją otacza, jest swoistym fenomenem. To coś więcej niż sympatia i podziw. Dymna zdobyła zaufanie widzów. Niezmiernie to trudne, bo na aktorstwie ciąży piętno zawodu uprawianego przez ludzi kolorowych, ale cokolwiek niepoważnych. Wewnętrznie rozedrganych, skrytych za maskami, uwikłanych w gry ze sobą. Z jednej strony jest więc fascynacja tymi, którzy potrafią zacierać granice między realnością a fantazją, z drugiej - pewien dystans. Anna Dymna potrafiła pokonać tę sprzeczność, gdyż jej kreacje, a także wypowiedzi, pozbawione są narcyzmu, egzaltacji i artystowskiej kokieterii." (Krzysztof Demidowicz, "Film" nr 4/1995).

Aktor, reżyser i pedagog. Pracuje w teatrze, filmie, radio, telewizji. Urodził się w 1946 roku w Heilbronn, w Niemczech. W 1968 roku ukończył Państwową Wyższą Szkołę Teatralną w Warszawie. Wystąpił w 80 spektaklach teatralnych w Polsce i we Francji, w 62 przedstawieniach Teatru TV oraz w 67 filmach. Jest laureatem wielu prestiżowych nagród i odznaczeń. Tuż po studiach zadebiutował w Teatrze Ateneum, gdzie występował do 1980 roku. W tym okresie zagrał wiele ról w teatrze, filmach i Teatrze TV.
Na początku lat 80 wyjechał do Francji. Występował na scenie teatrów: Odeon i Chaillot w Paryżu, TNP w Lyonie.
Od 1993 r. jest związany z Comédie Française. Na scenie tej stworzył kreacje m.in. Pana Jourdain w Mieszczaninie szlachcicem Moliera, Prezydenta w Intrydze i miłości Schillera, Dom Juana w sztuce Moliera, Shylocka w Kupcu weneckim Szekspira, czy Eugene O'Neille'a w Embrasser les ombres Lars Norena.
Był wykładowcą w PWST w Warszawie i w Państwowej Wyższej Szkole Sztuki i Technik Teatralnych w Lyonie. Obecnie wykłada w paryskim Conservatoire, pierwszej szkole teatralnej Francji. Jest członkiem- sociétaire zespołu Comédie Française. Był laureatem nagrody dla najlepszego aktora teatralnego Francji w roku 1996 przyznanej przez francuski Związek Krytyków Teatralnych i Muzycznych. Jest tez Kawalerem francuskiego Orderu Sztuki i Literatury i Orderu Zasługi. W 1997 roku otrzymał Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski oraz Dyplom Ministra Spraw Zagranicznych za wybitne zasługi dla kultury polskiej w świecie.
Dla Teatru TV wyreżyserował w 2002 Tartuffe'a czyli obłudnika Moliera z Michałem Żebrowskim w roli tytułowej, a w 2004 Antygonę Sofoklesa. W Comédie Française wyreżyserował kilka przedstawień, w tym ostatnio Wieczór Trzech Króli Szekspira. Drugą wspólną pracą z Żebrowskim był Ryszard II Szekspira ( Teatr Narodowy 2004). W czerwcu 2005 dekretem Prezydenta Francji została mu przyznana Legia Honorowa. "Kto nigdy nie żył..." będzie jego debiutem reżyserskim w filmie fabularnym.

· 1994 - Odznaczenie (Order Sztuk Pięknych i Nauk Humanistycznych (Francja))

· 1997 - (podczas II Festiwalu Gwiazd w Międzyzdrojach odcisnął dłoń na Promenadzie Gwiazd)

· 1997 - Nagroda (Dyplom Ministra Spraw Zagranicznych za wybitne zasługi dla kultury polskiej w świecie)

· 1998 - Nagroda (Nagroda Państwowa przyznana przez Ministerstwo Kultury za kreację w spektaklu Teatru Telewizji "Krawiec" Sławomira Mrożka w reżyserii Michała Kwiecińskiego)

· 1998 - (na ulicy Piotrkowskiej w Łodzi odsłonięto gwiazdę Seweryna w Alei Gwiazd (przy pasażu Rubinsteina))

· 1999 - Odznaczenie ("Orde National du Merite" - prestiżowe odznaczenie francuskie za zasługi dla kultury francuskiej)

· 2000 - Nagroda (nagroda "Skrzydeł" za "za szczególne osiągniecia w dziedzinie sztuki filmowej poza Polską, za rozwinięcie skrzydeł w świecie" na Festiwalu Filmu Polskiego w Ameryce)

· 2001 - Nagroda ("Złota Kaczka" w kategorii: najlepszy polski aktor; za rok 2000 (5.03))

· 2004 - Nagroda (Nagroda sponsora generalnego - firmy ATLAS za promocję polskiej kultury za granicą na 12. Międzynarodowym Festiwalu Sztuki Operatorskiej "Camerimage" w Łodzi)

· 2006 - Nagroda (Doroczna Nagroda Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w dziedzinie teatru)